Het genre Post- rock ontstond ergens in de jaren negentig. Rockjournalist Simon Reynolds gebruikte de term het eerst in 1994. Hij gebruikte de term voor het eerst toen hij Hex van Bark Psychosis voor Mojo recenseerde. Het is een vorm van indie- rock, meestal is post- rock instrumentaal. Deze muziekstijl wijkt af van de traditionele structuren binnen de populaire muziek (strofe- refreinstructuur). Bij post- rock gaat de aandacht uit naar dynamische en langdurige geluidsstructuren. Post- rock is traag en sferisch van karakter. De stijl wordt gezien als een reactie tegen Grunge, Stonerrock en Nu- Metal.
Twee albums liggen aan de basis van dit genre: Laughing Stock van Talk Talk en Spiderland van Slint.
Laughing stock van Talk Talk klinkt erg avontuurlijk en gedurfd. Het geluid van het album laat zich niet in één hokje plaatsen. Elementen van rock, jazz en klassiek worden samengebracht op Laughing Stock. De plaat wordt omschreven als dromerig en intens.
Ook Spiderland van Slint is een mijlpaal in de post- rockgeschiedenis. Spiderland is een tegenreacie op de bestaande en vastomlijnde songstructuren van de popmuziek. Via een traditionele gitaar-bas-drum-zang bezetting zorgt Slint voor onconventionele en vernieuwende structuren in hun songs. De couplet-refrein-couplet idee wordt omvergeworpen. Brian McMahan zijn gesproken en gefluisterde teksten in combinatie met hoekige gitaarriffs zorgen voor vuurwerk. Via Spiderland zorgt Slint voor gecontroleerde choas met een onheilspellend karakter.
Invalshoek: Post- rock is niet zo bekend, daarom heb ik ervoor gekozen om kort het ontstaan weer te geven. Ik heb het vooral over de twee vaandeldragers van het genre.
http://www.kindamuzik.net/artikel.php?id=4593
http://www.popinstituut.nl/Encyclopedia/Genre.aspx?id=157&name=post-rock
http://altmusic.about.com/od/genresstyles/p/post_rock.htm
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten